Koncepcja DNS

DNS (ang. Domain Name System, system nazw domenowych)

    To system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa zapewniająca zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową.


Protokół komunikacyjny

    DNS to również protokół komunikacyjny opisujący sposób łączenia się klientów z serwerami DNS. Częścią specyfikacji protokołu jest również zestaw zaleceń, jak aktualizować wpisy w bazach domen internetowych.

Domeny

    Na świecie jest wiele serwerów DNS, które odpowiadają za obsługę poszczególnych domen internetowych. Domeny mają strukturę drzewiastą
    na szczycie znajduje się 13 głównych serwerów (root servers) obsługujących domeny najwyższego poziomu (TLD – top level domains), których listę z ich adresami IP można pobrać z ftp://ftp.rs.internic.net/domain/named.root

DNS Server zarządzania mapami nazw domenowych – jak to działa

    Komputery do komunikacji między sobą używają adresów IP, ludzie zazwyczaj nazw domen (np. http://www.wp.pl). Komputery nie rozumieją nazw domen, rozumieją adresy IP.
    DNS Server wyszukuje w rekordach swojej mapy nazwę domeny i zamienia (tłumaczy) tą nazwę na zrozumiałe dla maszyn adresy. Do połączeń sieciowych komputery używają adresów IP i takich oczekują.

DNS – DHCP

    DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol) jest usługą dynamicznego przydzielania adresów IP i nie jest równoznaczna z usługa DNS.
    Model sieci potrzebuje i DNS i DHCP. Ponieważ DHCP jest usługą dynamiczną, DNS również zmienia się dynamicznie.
    DHCP przydziela adresy IP informuje DNS jaki adres IP został przydzielony konkretnemu hostowi. Usługi te muszą współdziałać ze sobą.
    Dynamiczny DNS zmienia się wraz ze zmianą adresów IP dla poszczególnych hostów.

System DNS posiada następujące cechy:

    • Nie ma jednej centralnej bazy danych adresów IP i nazw. Najważniejszych jest 13 głównych serwerów rozrzuconych na różnych kontynentach.
    • Serwery DNS przechowują dane tylko wybranych domen.
    • Każda domena powinna mieć co najmniej 2 serwery DNS obsługujące ją, jeśli więc nawet któryś z nich będzie nieczynny, to drugi może przejąć jego zadanie.
    • Każda domena posiada jeden główny dla niej serwer DNS (tzw. master), na którym to wprowadza się konfigurację tej domeny, wszystkie inne serwery obsługujące tę domenę są typu slave i dane dotyczące tej domeny pobierają automatycznie z jej serwera głównego po każdej zmianie zawartości domeny.
    • Serwery DNS mogą przechowywać przez pewien czas odpowiedzi z innych serwerów (ang. caching), a więc proces zamiany nazw na adresy IP jest często krótszy niż w podanym przykładzie.
    • Na dany adres IP może wskazywać wiele różnych nazw. Na przykład na adres IP 207.142.131.245 mogą wskazywać nazwy pl.wikipedia.org oraz de.wikipedia.org
    • Czasami pod jedną nazwą może kryć się więcej niż 1 adres IP po to, aby jeśli jeden z nich zawiedzie, inny mógł spełnić jego rolę.
    • Przy zmianie adresu IP komputera pełniącego funkcję serwera WWW, nie ma konieczności zmiany adresu internetowego strony, a jedynie poprawy wpisu w serwerze DNS obsługującym domenę.
    • Protokół DNS posługuje się do komunikacji serwer-klient głównie protokołem UDP , serwer pracuje na porcie numer 53, przesyłanie domeny pomiędzy serwerami master i slave odbywa się protokołem TCP na porcie 53.

Testowanie:

    ipconfig /all
    tracert
    traceroute
    router print
    ping
    nbtstat –a sprawdzanie stanu karty sieciowej
    netstat–r tabela routingu
    netstat -s Statystyki IP
    pathping
    nslookup (nasz Server DNS, adres naszego servera DNS, wywoływana domena, oczekiwany adres IP)

turotiale od Eli:

żródło

Ten wpis został opublikowany w kategorii ADM, PrezentacjeADM, SOiSK, Teoria, Tutoriale. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.