ADM Novell W1 Charakterystyka systemu NetWare

NetWare

    Sieciowy system operacyjny firmy Novell przeznaczony dla serwerów pełniących funkcje serwera plików.
    pełni funkcje serwera baz danych, routera i innych serwisów internetowych


      tunelowanie,
      Network Address Translation NAT,
      DHCP,
      mail,
      File Transfer Protocol FTP,
      World Wide Web WWW,
      Domain Name System DNS,
      HTTPS, TFTP i inne).

Protokoły komunikacyjne

    NetWare jako protokołów komunikacyjnych może używać IPX/SPX lub TCP/IP.
    Naturalnym protokołem sieciowym NetWare był IPX/SPX lecz firma Novell wspomagała także TCP/IP, który był w starszych wersjach teoretycznie wolniejszy lecz było to niezauważalne.
    Pełne wsparcie dla TCP/IP było możliwe od wersji NetWare 5.0 uruchomienie TCP/IP na starszych wersjach wymagało dodatkowej konfiguracji.

Rozwój wersji systemu

    Systemy NetWare numerowane są od wersji 2.0.
    Największą popularność zdobyły systemy w wersji 4.x, z których ostatni nosił numer 4.20.
    Każdy serwer NetWare w wersji poniżej 4 posiadał własną bazę kont użytkowników, każdy stanowił odrębną wyspę.
    Od wersji 4.00 (rok 1993) wprowadzono system katalogowy NDS będący akronimem słów Netware Directory Services,
    NDS później przekształcono w Novell Directory Services, a obecnie znany jest jako eDirectory.
    Obecna wersja systemu nosi numer 6.5.

Dostępność jądra systemu

    Jądro NetWare jest nadal dostępne, obok jądra Linuksa (do wyboru), w produkcie pod nazwą Open Enterprise Server lub Open Enterprise Server 2 na który składa się NetWare 6.5 i Linux.
    Zdalna konsola tekstowa
    Wszystkie wersje NetWare posiadają konsolę tekstową
    konsola może być wywołana zdalnie przez IPX/SPX lub TCP/IP.
    Z serverem można łączyć się zdalnie poprzez telnet, ssh lub inne dostępne w systemie narzędzia.
    Od wersji 4.11 istnieje możliwość zarządzania serwerem przez przeglądarkę www.
    Od wersji 5.0 można łączyć się z serwerem za pomocą klienta NetWare wykorzystując tylko czysty TCP/IP.

Zarządzanie serverem

    Od wersji 5.0 możliwe stało się pełne zarządzanie siecią i kontami użytkowników z konsoli serwera.
    Do wersji 5.0 zarządzanie odbywało się w całości z dowolnego komputera, na którym uruchomione były narzędzia administratora.
    Do wersji 5.0 za bardzo nie nadawał się na serwer aplikacyjny, gdyż był przewidywany jako dedykowany serwer:
    baz danych,
    plików i drukarek.
    Firma Novell oferowała osobny produkt Novell Access Server ale jednak zaprzestała jego sprzedaży.

Usługa DHCP

    Serwery NetWare od wersji 4.x oferują usługę DHCP, która dzięki osadzeniu danych w usłudze katalogowej NDS/eDirectory jest jedyną realizacją tejże usługi pozwalającą na przełączenie na inny serwer DHCP (w systemie NetWare) w przypadku awarii jednego z serwerów.
    Wydajność i poziom bezpieczeństwa
    Jedną z podkreślanych cech serwerów NetWare jest ich niezwykła wydajność i stabilność wyrażająca się w długiej, nieprzerwanej pracy.
    Znane są przypadki serwerów pracujących non-stop ponad 3 lata, rekord wynosi 9 lat. Dużą zaletą NetWare jest ich wysoki poziom bezpieczeństwa nie spotykany w rodzinie systemów Windows.

Wersja do ćwiczeń

    System NetWare dostępny jest bezpłatnie w ramach pakietu Novell Small Business Suite 6 PL Starter Pack. Wersja bezpłatna obejmuje licencje na 3 stacje robocze i 2 serwery. Można dokupić do niej osobno licencje na dodatkowe stacje robocze.

NDS – eDirectory

    System NDS, znany obecnie jako eDirectory, pojawił się w NetWare już w roku 1993 wraz z wersją 4.01. Konkurencyjne rozwiązanie Microsoftu, pod nazwą Active Directory, powstało dopiero wiele lat później wraz z premierą Windows 2000.
    Dystrybucje
    Obecnie NetWare jest dostępne w dwóch wersjach OES (SuSe Linux Enterprise Server i NetWare 6.5) lub OES2 (SuSe Linux Enterprise Server na którym pracują wszystkie usługi znane z serwera NetWare 6.5).
    W obu najnowszych rozwiązaniach można uruchomić NetWare 6.5 w trybie wirtualizacji co pozwala na kompatybilność ze wcześniejszymi rozwiązaniami firmy Novell.
    Dzięki platformie Linux system jest zgodny z najnowszymi rozwiązaniami sprzętowymi.
    W skład pakietu Novell Small Business Suite 6 PL wchodzą:

      NetWare 6 – sieciowy system operacyjny
      GroupWise 6 – poczta elektroniczna i system pracy grupowej
      ZENworks for Desktops 3.2 – narzędzie dostosowujące komputery do indywidualnych wymagań pracowników
      BorderManager 3.7 – system ochrony sieci podłączonej do Internetu.

Obowiązki i zadania administratora

  • Administrator sieci jest odpowiedzialny za:
    1. wdrażanie usług sieciowych;
      organizowanie i konfigurowanie zasobów sieciowych.
      Do obowiązków związanych z wdrażaniem usług sieciowych należy:
      konfigurowanie serwerów i stacji roboczych oraz urządzeń i programów niezbędnych do realizowania usług sieciowych;
      przygotowanie osobistych i współużytkowanych miejsc przechowywania plików z danymi i plików aplikacji;
      konfigurowanie stacji roboczych, tak aby automatycznie przyłączały się do sieci.
  • Do obowiązków związanych z organizowaniem i konfigurowaniem zasobów sieciowych należy:
    1. zarządzanie siecią:
      ustanawianie i utrzymywanie sieciowego systemu zabezpieczeń;
      ustanawianie i utrzymywanie systemu drukowania w sieci;
      zabezpieczanie danych:
      zapewnienie spójności danych i ich bezpieczeństwa;
      organizowanie systemowych procedur kontrolnych;
      tworzenie zapasowych kopii danych — opracowanie procedur systematycznego sporządzania kopii oraz odtwarzania danych;
      dokumentowanie sieci:
      tworzenie drukowanej kopii drzewa NDS;
      nadzorowanie uprawnień i dostępu użytkowników do sieci;
      rejestrowanie decyzji dotyczących bezpieczeństwa.

Usługi katalogowe firmy Novell
eDirectory

    eDirectory jest usługą katalogową firmy Novell. Wcześniej produkt ten nazywał się NDS, rozwinięcie nazwy to Novell Directory Services, wcześniej NetWare Directory Services.

NDS

    NDS został stworzony w roku 1993 przez firmę Novell wraz z nową wersją serwera NetWare noszącą numer 4.00.
    NDS, jako usługa katalogowa, miał na celu zebranie w jednej bazie informacji o kontach użytkowników i grupach – od samego początku jednak przechowywana jest także informacja o innych elementach systemu, jak serwery, podsieci, zasady zarządzające stacjami, informacje o bramach i inne.
    Baza ta została rozproszona pomiędzy wiele serwerów sieciowych.
    Od wersji 6.0 serwera NetWare NDS został przemianowany na eDirectory i przestał być na stałe związany z serwerami NetWare.

Główne cechy charakteryzujące NDS to:

    możliwość podziału na partycje, czyli wyodrębnione części, które mogą być dystrybuowane na wybrane serwery oszczędzając miejsce i łącza sieciowe (brak zbędnej replikacji);
    możliwość dowolnego sposobu kształtowania dostępu do danych w replice (kopii partycji), bo repliki mogą mieć tryb Master (nadrzędna, jedna dla każdej partycji), Read/Write (pełny dostęp, wiele możliwych lokalizacji), Read Only (tylko do odczytu, wiele lokalizacji) i dodatkowo w każdym z typów, za wyjątkiem Master, istnieje możliwość wprowadzenia filtrowania replikowanych atrybutów;
    skalowalność – możliwe jest osiągnięcie katalogu o rozmiarze przekraczającym 1 miliard obiektów – co zostało potwierdzone w testach i prezentacjach;
    wieloplatformowość – usługa NDS występuje w wersjach m.in. na NetWare, Microsoft Windows NT/2000/2003,2008, Linux, Solaris, Sun, IBM AIX, HP-UX.

Katalog i obiekty NDS

    Usługa katalogowa eDirectory
    to informacyjna baza danych o wszystkich zasobach sieci, zwie się ją Katalogiem. Wszystkie serwery NetWare znajdujące się w tej samej sieci mają informacje o wszelkich zasobach sieciowych, ponieważ używają tego samego Katalogu.
    Klient (np. użytkownik, aplikacja czy serwer) korzysta z usług NDS, gdy potrzebuje informacji z sieci, usług sieciowych bądź uzyskania dostępu do zasobów.
    Usługi NDS wyszukują wówczas dane o zasobach i — opierając się na danych z Katalogu — realizują zapotrzebowanie klienta.

Katalog składa się z obiektów, cech i wartości:

    Obiekt jest to element zawierający informacje o konkretnym zasobie, np. drukarce (odpowiednik rekordu w tradycyjnej bazie danych).
    Cecha jest to jednostkowa informacja charakteryzująca dany obiekt, np. nazwa drukarki czy lokacja
    Wartość jest to dana przypisana do cechy,np. nazwą jest HPlaser, a lokacją biblioteka

Obiekty NDS można podzielić na trzy klasy:

    [Root] (korzeń struktury) – każdy Katalog może mieć tylko jeden obiekt [Root]
    Container (kontener) – zawiera liście lub inne kontenery. Służy do logicznego grupowania i organizowania obiektów Katalogu. Może reprezentować kraje, lokalizacje w obrębie krajów, firmy, działy, ośrodki decyzyjne, grupy robocze lub współużytkowane zasoby.
    Leaf (liść) – reprezentuje zasób sieciowy, np. użytkownika, drukarkę, serwer czy wolumin.
    Struktura ta przypomina wyglądem i nazewnictwem drzewo.

Drzewo

    Strukturę drzewa można wyświetlać i przeglądać za pomocą m.in. NetWare Administrator
    Nds1

Nazewnictwo obiektów

    Nazwa zwykła (Common Name — CN) obiektu klasy liść jest nazwą umieszczoną obok tego obiektu w drzewie NDS (np. kowalski). Nazwa zwykła jest nazwą względną.
    Kontekst określa pozycję obiektu w drzewie NDS. Nie mogą występować w tym samym kontenerze dwa obiekty klasy Leaf mające identyczną nazwę (mogą występować w rożnych kontenerach).

Nds2
Nazewnictwo obiektów

    Nazwa pełna obiektu jest połączeniem jego nazwy zwykłej i kontekstu, np. „.kowalski.grupa1.4ti.ZSMI”. Dwa obiekty nie mogą mieć tej samej pełnej nazwy.
    Kontekst bieżący (kontekst nazwy) to inaczej bieżąca pozycja użytkownika w drzewie NDS.
    Nazwa względna jest listą obiektów tworzących ścieżkę prowadzącą od nazywanego obiektu do kontekstu bieżącego.

    Nds3

Ten wpis został opublikowany w kategorii ADM, PrezentacjeADM. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.